Strony

środa, 12 lutego 2014

Magiczny grzybek tybetański.


Kefir – musujący napój z mleka fermentowanego zawierający charakterystyczną mikroflorę ziaren kefirowych, zaliczany do produktów mleczarskich o najwyższych właściwościach odżywczych i najstarszych w grupie mlecznych napojów fermentowanych. Ma przyjemny, orzeźwiający smak. Jest naturalnym probiotykiem. W przemyśle mleczarskim ziarna kefirowe zastępowane są kulturami bakteryjnymi, w wyniku czego uzyskiwany jest produkt zmieniony w stosunku do tradycyjnego.


Kefir to nie tylko kolejny produkt mleczny z półki „nabiał”. Regularne spożywanie kefiru poprawia ogólny stan zdrowia, pomaga walczyć z chorobami i infekcjami i skraca okres rekonwalescencji oraz przyspiesza czas leczenia. Rosyjska literatura naukowa i medyczna zawiera wiele pozycji poświęconych stosowaniu kefiru w leczeniu szerokiej gamy chorób i infekcji. W krajach dawnego bloku wschodniego kefir stosowano i nadal stosuje się w leczeniu choroby wrzodowej żołądka, w chorobach układu dróg żółciowych, zapaleniach przewlekłych jelit, zapaleniach dróg oddechowych (oskrzeli i płuc). 

Pacjenci w rosyjskich szpitalach otrzymują kefir każdego dnia w ramach szpitalnej diety. Szczególnie młode matki są zachęcane do picia kefiru i często jest on również stosowany po okresie karmienia piersią jako pokarm dla rosyjskich dzieci.

W kefirze z grzybka tybetańskiego znajdują się bakterie (Lactobacillus bulgaricus i Streptococcus lactis) odpowiedzialne za fermentację mlekową, a także żywe kultury grzybów (drożdży).

Organizmy te w procesie fermentacji mleka zamieniają cukier mleczny (laktozę) na kwas mlekowy (dlatego ci, którzy uczuleni są na laktozę, ale uwaga: nie na białko mleka krowiego!, mogą spożywać ten zdrowy napój). Proces fermentacji obniża poziom pH mleka, co hamuje rozwój bakterii, które odpowiedzialne są za psucie i gnicie pokarmów, a tym samym wydłuża okres trwałości i przydatności do spożycia samego kefiru. Ponadto podobnie dzieje się w naszych jelitach po spożyciu tego dobroczynnego napoju – zahamowane zostają toksyczne procesy gnilne trawionych treści przesuwających się w przewodzie pokarmowym. Probiotyczne organizmy funkcjonujące w jelicie osoby spożywającej regularnie pokarmy w nie bogate (tym samym również kefir z grzybka tybetańskiego ), przynoszą korzyści w procesie trawienia, łagodzą objawy schorzeń związanych z przewodem pokarmowym i układem odpornościowym. Dlatego kefir z ziaren grzybka tybetańskiego dzięki usuwaniu toksyn z organizmu pozwala szybko i bezboleśnie ograniczyć także negatywne oddziaływanie alergenów, łagodzi alergie.


Kefir i serwatka są bogate w zawierające siarkę aminokwasy (cysteinę, metioninę), które pełnią w organizmie m.in. funkcję ochronną, gdyż wiążą wiele substancji trujących (np. cyjanki, jony metali ciężkich).

Z obserwacji wynika także, że kefir obniża poziom cukru oraz lipidów we krwi, i reguluje zbyt wysokie ciśnienie tętnicze. Wykazano, że regularne picie kefiru z grzybka tybetańskiego przynosi znaczący efekt obniżania poziomu cholesterolu LDL, a z powodu peptydu wytwarzanego podczas fermentacji, który ma właściwości inhibitorów ACE (inhibitory konwertazy angiotensyny stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego), wpływa również na ciśnienie krwi obniżając nadciśnienie tętnicze (skurczowe i rozkurczowe) oraz reguluje pracę serca.


Spożywając więc kefir przeciwdziałamy chorobom serca.




Wracając do układu odpornościowego. Bakterie probiotyczne występujące w kefirze mają stymulujące działanie na układ odpornościowy poprzez zwiększenie fagocytozy i poprzez zwiększenie liczby limfocytów T i komórek NK. Mają także pośredni wpływ na układ immunologiczny poprzez formowanie bioaktywnych peptydów w procesie fermentacji.
Mówi się, że ”jesteś tym, co jesz”, oraz „zdrowie ma swoje korzenie w jelitach”. Spożywanie fermentowanych pokarmów mlecznych pomoże wzmocnić układ odpornościowy, probiotyczne bakterie kefiorowe zrobią porządek w jelitach, złagodzą objawy biegunki oraz zlikwidują przewlekłe zaparcia, wzdęcia i uregulują procesy zachodzące w jelitach podczas procesu trawienia.

Poprzez to zmniejsza się także ryzyko raka jelita grubego, które jest mocno skorelowane z chronicznymi zaparciami. Niższe odsetek zachorowań na raka jelita grubego zaobserwowano w populacji spożywającej duże ilości sfermentowanych produktów.

Liczne badania wykazały, że poprzez hamowanie wzrostu bakterii, które współdziałają w procesach rakotwórczych w układzie pokarmowym, kefir i inne probiotyczne pokarmy mogą mieć działanie zapobiegawcze przed rakiem. Eksperymentalne prace przeprowadzone w Japonii wykazały, że spożywanie kefiru lub ziaren kefirowych może chronić organizm przed rakiem. Jeśli kefir jest spożywany przed narażeniem na czynniki rakotwórcze, częstość występowania rozwoju raka w zwierząt zmniejsza się. Jeśli kefir przyjmowany jest po ekspozycji na czynnik rakotwórczy wzrost i szybkość wzrostu raka zmniejsza się.

Kefir ma działanie anty-mutagenne (poprzez zmniejszenie glukuronidazy), co pomaga obniżyć ryzyko wystąpienia raka okrężnicy i odgrywa rolę w zapobieganiu tej chorobie.
Serwatka będąca produktem ubocznym przy produkcji sera z kefiru (patrz wpis – Przepisy) może chronić przed rakiem prostaty, jak wskazują najnowsze badania. Naukowcy z Ohio State University odkryli bowiem, że traktowanie ludzkich komórek prostaty białkiem serwatkowym powoduje wzrost poziomu glutationu – przeciwutleniacza, który zdolny jest kontrolować rakotwórcze wolne rodniki. Ich nagromadzenia wpływa na rozwój raka prostaty (tkanka gruczołu krokowego jest szczególnie wrażliwa na nagromadzenia wolnych rodników). Naukowcy ci potwierdzili także pozytywny wpływ serwatki pochodzącej z kefiru z ziaren grzybka tybetańskiego na rozwój i leczenie, nie tylko nowotworów, ale także chorób serca.

Każdy dobrze wie, że szczepy mikroorganizmów probiotycznych (więc także te, które składają się na tybetański grzybek kefirowy), wpływają skutecznie na przywrócenie równowagi flory bakteryjnej po kuracji antybiotykowej.

Kąpiele kefirowe lub z serwatki raz lub dwa razy w tygodniu są skutecznym środkiem pomocnym w kontrolowaniu grzybicy stóp lub innych zakażonych drożdżycą obszarów skóry. Pomagają również kontrolować łuszczycę i egzemy.

Oprócz korzystnych bakterii i drożdży, kefir zawiera minerały i niezbędne aminokwasy, których nasz organizm potrzebuje i bez których nie funkcjonuje prawidłowo oraz witaminy.

Tryptofan, jeden z niezbędnych aminokwasów występujący w kefirze, jest dobrze znany ze swego relaksującego wpływu na układ nerwowy. To naturalny środek pobudzający organizm do wytwarzania hormonu szczęścia – serotoniny, oraz odpowiedzialnej za dobry sen melatoniny. Dlatego dobroczynny wpływ kefiru odczują także cierpiący na depresję, bezsenność i ADHD (nadpobudliwość).

Kefir dostarcza też mnóstwo wapnia i magnezu, które są równie ważnymi dla zdrowego układu nerwowego minerałami.

Kefir dostarcza organizmowi również fosforu, minerału występującego w największym stężeniu w organizmie człowieka, pomagającego wykorzystać węglowodany, tłuszcze i białka do wzrostu komórek, a w konserwacji produkowania energii. Fosfor razem z wapniem tworzy hydroksyapatyt, czyli cement kostny.


Kefir jest bogaty w witaminy:
  • witaminę K – jest niezbędna dla właściwej krzepliwości krwi oraz bierze udział w procesie powstawania kości. Pełnienie tych dwóch funkcji sprawia, że witamina K jest jednym z podstawowych czynników przeciwdziałania wystąpienia chorób układu krwionośnego, jak również osteoporozy. Innym korzystnym działaniem tej witaminy w naszym organizmie jest zwalczanie groźnych dla zdrowia bakterii i grzybów.
  • witaminę B1 – tiamina, która pełni w organizmie szereg ważnych funkcji, ale najważniejszą z nich jest udział w przemianach węglowodanów – m.in. w przemianie niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania mózgu – glukozy w energię. Bakterie zamieszkujące przewód pokarmowy każdego zdrowego człowieka syntetyzują witaminę B1 -  wytwarzane ilości są jednak zbyt małe, by pokryć całkowite zapotrzebowanie na tę witaminę. Witamina ta odpowiedzialna jest za prawidłowe funkcjonowanie wielu układów, w tym: pokarmowego (reguluje wydzielanie soku żołądkowego, proces trawienia i przyswajania składników pokarmowych); nerwowego (regulując proces przemiany węglowodanów w energię zapobiega gromadzeniu się związków zaburzających funkcjonowanie tego układu) oraz sercowo-naczyniowego.
  • witaminę B3 – witamina PP (niacyna) – jej braki powodują nadwrażliwość nerwową, apatię, bezsenność, bóle głowy i migreny, wrażliwe dziąsła, mdłości i biegunki, zmęczenie, osłabienie mięśni, choroby skórne, przebarwienia skóry, trądzik, przykry zapach z ust, owrzodzenia ust, ale także depresję, schizofrenię, ADHD. Witamina B3 pomaga także zwalczać grzybice – jak wynika z badań naukowców z Kanady, o których informuje czasopismo „Nature Medicine”  (lipiec 2010 r.).
  • witaminę B5 – kwas pantotenowy, który dba o naszą sylwetkę, dobre samopoczucie, odporność na infekcje, a także zdrowie skóry i włosów. Witamina B5 bierze udział w przemianach białek, cukrów i tłuszczów (bierze udział w tworzeniu koenzymu A). Jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania gruczołów nadnerczy, układu krwionośnego, nerwowego i pokarmowego. Wpływa korzystnie na procesy gojenia i regeneracji tkanek. Działa przeciwzapalnie i zwiększa odporność organizmu.
  • witaminę B7 – biotyna (witamina H), która umożliwia przyswajanie innych witamin z grupy B. Odgrywa dużą rolę w przemianie glukozy, przede wszystkim w pierwszym etapie, w którym współdziała z insuliną, hormonem trzustki. Pobudza proces przemiany glukozy powstającej w wątrobie, w której witamina ta jest magazynowana. Stabilizuje także poziom glukozy we krwi (ważne dla cukrzyków). Ze względu na udział w procesie przemiany glukozy, która stanowi pożywienie energetyczne mózgu, odpowiednia ilość witaminy B7 w organizmie ma wpływ także na prawidłowe funkcjonowanie systemu nerwowego, na witalność, dobre samopoczucie, a także odczuwanie bólu oraz wrażliwość czuciową. Poza tym witamina B7 wpływa również na prawidłowy stan skóry, a także włosów i paznokci. Dzieje się tak, gdyż witamina – docierając do odpowiednich komórek – dostarcza potrzebną organizmowi, a zwłaszcza skórze, siarkę. Dzięki temu, że kontroluje tłuszczową przemianę materii, zapobiega łojotokowi oraz wzmożonej aktywności gruczołów łojowych. Uczestniczy także w procesie tworzenia hemoglobiny będącej barwnikiem czerwonych krwinek.
  • witaminę B9 (kwas foliowy) –  reguluje wzrost i funkcjonowanie komórek; wpływa dodatnio na system nerwowy i mózg, decyduje o dobrym samopoczuciu psychicznym; zapobiega uszkodzeniom tzw. cewy nerwowej u rozwijającego się w łonie matki dziecka, ma pozytywny wpływ na wagę i rozwój noworodków; bierze udział w zachowaniu materiału genetycznego, w przekazywaniu cech dziedzicznych komórek, reguluje ich podział; usprawnia funkcjonowanie układu pokarmowego, uczestniczy w tworzeniu soku żołądkowego, zapewnia sprawne działanie wątroby, żołądka i jelit; jest czynnikiem antyanemicznym, pobudza procesy krwiotwórcze, czyli powstawanie czerwonych krwinek; chroni organizm przed nowotworami (szczególnie rakiem macicy).
  • witaminę B12 - jest ona niezbędna m.in. w procesie produkcji czerwonych krwinek. Jej niedobory zaś mają druzgocące konsekwencje zdrowotne. Jedną z najczęściej występujących chorób związanych z niedoborem witaminy B12 jest anemia, czyli niedokrwistość. Ma ona także kluczowe znaczenie w poprawnym funkcjonowaniu układu nerwowego.

Większość witamin z grupy B jest bardzo nietrwała. Dlatego ważne jest aby w diecie uzupełniać je poprzez spożywanie produktów zawierających te witaminy o jak najmniejszym stopniu przetworzenia. Kefir nadaje się do tego idealnie.

Dostarczanie odpowiednich ilości witamin z grupy B, których doskonałym źródeł jest kefir otrzymywany z ziaren grzybka kefirowego, wpływa pozytywnie na regulację pracy takich narządów i układów organizmu, jak: nerki, wątroba, trzustka i układ nerwowy, a także poprawia wygląd i stan skóry, włosów oraz paznokci.

Podsumowując skład tego smacznego łatwo przyswajalnego napoju: można stwierdzić, że oczyszcza on jelita, zapewnia korzystne bakterie i drożdże, witaminy i minerały, oraz kompletne białka.


Kefir otrzymywany z ziaren grzybka tybetańskiego jest tak doskonale wyważonym i odżywczym pokarmem, przyczyniającym się do wzmocnienia układu odpornościowego iż był i jest on nawet wykorzystywany, aby pomóc pacjentom cierpiącym na takie choroby, jak: AIDS, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół zaburzeń snu, depresja, ADHD, opryszczka czy nowotwór.

Jak hodować grzybka i przygotowywać zdrowotny kefir

Ziarna kefirowe grzybka tybetańskiego przypominają w wyglądzie malutkie różyczki kalafiora o wymiarach od 3 do 20mm i nieregularnym kształcie. Są to symbiotyczne układy wyselekcjonowanych mikroorganizmów – głównie bakterii i drożdży utrzymywanych w tzw. kefiranie – polisacharyd (glukozo-galaktan), który jest substancją utrzymującą strukturę ziarna kefirowego.

Ziarna zalane mlekiem i pozostawione w cieple powodują jego fermentację, a w efekcie otrzymujemy probiotyczny, doskonale wspomagający trawienie, napój. Już po 24 godzinach można cieszyć się smakiem przypominającym dawne „kwaśne mleko”. Smak kefiru jest lekko kwaśny, delikatnie gazowany. Najlepiej smakuje schłodzony.

Produkowanie tego smacznego i zdrowego napoju jest bardzo proste i możliwe do wykonania w domu. Wszystko, co do tego potrzebne, to trochę mleka, ziarna kefirowe oraz sitko, łyżka i słoik lub inne szklane naczynie.

 Aby zdrowo hodować grzybka i efektywnie produkować kefir z jego ziaren należy unikać kontaktu z metalem, a używać wyłącznie przedmiotów szklanych, plastikowych lub drewnianych. Do tego celu potrzebne są tylko:
  1. Starter ziaren (dwie łyżeczki ziaren na szklankę mleka)
  2. Szklanka mleka (najlepiej nieodtłuszczonego)
  3. Szklany słoik lub pojemnik z oddychającym wieczkiem (może być gaza, ściereczka lub ręcznik papierowy zamiast wieczka)
  4. Niemetalowe sitko
  5. Niemetalowa łyżka

Zasady hodowli
  1. Grzybka przepłucz zimną bieżącą wodą na plastikowym sitku aż nie będzie pokryty mlekiem, a woda po przepłukaniu grzybka będzie czysta.
  2. Zalej w słoiku lub naczyniu szklanym dwie łyżeczki przepłukanego grzybka szklanką nieprzegotowanego mleka (jeśli jest go więcej, to proporcjonalnie dolać więcej mleka).
  3. Słoik lub naczynie przykrywamy gazą lub filtrem (np. takim do parzenia kawy), by zapewnić dostęp powietrza, ale zabezpieczyć przed zabrudzeniami.
  4. Odstaw naczynie na 24 godziny w ciepłe miejsce.
  5. Po 24 godzinach przemieszaj go plastikową lub drewnianą łyżką i przecedź przez plastikowe sitko – napój nadaje się natychmiast do picia lub po schłodzeniu w lodówce (najlepiej spożyć w ciągu kolejnej doby).
  6. Grzybka przepłucz zimną bieżącą wodą na plastikowym sitku aż nie będzie pokryty mlekiem, a woda po przepłukaniu grzybka będzie czysta.
  7. Ponownie umieść grzybka w słoiku i zalej na 24 godziny mlekiem
  8. itd.

Optymalna temperatura hodowli grzybka to 18-25 °C (temperatura pokojowa).

Do hodowli grzybka używać niemetalowych przedmiotów !!!

Mleko kupować lepiej nieodtłuszczone (min. 1,5%) i nie UHT (zabite są wszystkie bakterie), ale raczej tylko pasteryzowane (no, chyba, że możemy mieć w ogóle idealne niepasteryzowane i nieodtłuszczone „prosto od krowy”).

Kurację zaczynamy od picia małych ilości kefiru i uważnie obserwujemy reakcję własnego organizmu na probiotyki, które wraz z kefirem zasiedlać będą układ pokarmowy. Dzięki stopniowemu zwiększaniu dziennych dawek kefiru uniknąć można czasem występującej zbyt gwałtownej reakcji (np. zbyt wolnych stolców) na początku stosowania kuracji.

Kuracja ma trwać 20 dni, po których następuje 10-cio dniowa przerwa. Kurację powtarzamy nawet przez 5-6 m-cy.

W okresach 10 dniowych przerw nadal zmieniamy grzybkowi mleko i powtarzamy zabiegi związane z hodowlą, choć nie pijemy kefiru.

Podczas hodowli grzybek rośnie i zwiększa swoją objętość, więc można się nim podzielić lub produkować i wypijać większe ilości napoju, czy spożytkować jego nadmiar zgodnie z podanymi na stronie przepisami (kulinarnymi czy kosmetycznymi).

Zalewając większą ilość grzybka mniejszą ilością mleka skracamy czas produkcji napoju (np. po 8h zamiast po 24h). Prawidłowo powinien on mieć kwaskowaty smak podobny do kefiru lub kwaśnego mleka (proporcja 2 łyżeczki grzybka na 1 szklankę mleka na 24 h). Jeśli grzybka jest dużo, a mleka mało, to napój otrzymamy szybciej, a przetrzymując dłużej grzybka 24 godziny fermentacja będzie bardzo zaawansowana, a smak napoju bardzo kwaśny.



Grzybka można mrozić lub suszyć, jeśli planowana jest np. dłuższa przerwa w stosowaniu kuracji.

O zdrowotnych właściwościach kefiru z grzybka tybetańskiego – w pigułce.

Napój z grzybka (kefir) jest bogaty w białko, witaminy, minerały, aminokwasy i enzymy.

Witaminy zawarte w kefirze z ziaren grzybka tybetańskiego są ponadto łatwo przyswajalne przez organizm, bo są składnikami naturalnie otrzymanego produktu.

Podkreśla się następujące właściwości kefiru otrzymanego z ziaren grzybka tybetańskiego:
- antybakteryjne,
- antygrzybiczne,
- antynowotworowe,
- przeciwzapalne,
- podnoszące odporność.

Jak pisze dr. Susanne Ehlers o terapii grzybami leczniczymi w tym również grzybkiem tybetańskim: (…) w przeciwieństwie do medycyny konwencjonalnej, terapia grzybami leczniczymi jest ukierunkowana na przywrócenie zdrowia poprzez tak zwaną homeostazę. Pojęcie to oznacza równowagę wszystkich stale przebiegających procesów w organizmie, np. równowagę mineralną, enzymatyczną, hormonalną, wodną, elektrolityczną i immunologiczną. Grzyby witalne mają zatem właściwości regulujące, tzn. u ludzi z wysokim ciśnieniem powodują wyrównujące obniżenie ciśnienia, u tych ze skrajnie niskim ciśnieniem krwi – podwyższenie ciśnienia. To samo odnosi się do stanu psychicznego, trawienia, cholesterolu, alergii, nowotworów…!

Regularne spożywanie kefiru:
- reguluje przemianę materii ,
- leczy choroby przewodu pokarmowego, wrzody żołądka i dwunastnicy,
- działa oczyszczająco wspomagając detoksykację organizmu oraz łagodząc objawy alergii,
- wspomaga leczenie chorób serca i naczyń wieńcowych,
- rozkłada tzw. „zły cholesterol” i złogi w naczyniach tętniczych,
- reguluje ciśnienie tętnicze oraz poziom glukozy we krwi,
- stymuluje działanie układu odpornościowego,
- hamuje wzrost komórek nowotworowych,
- leczy choroby wątroby, śledziony i trzustki ,
- zbawiennie działa na nerki , pęcherz i przewody moczowe ,
- leczy choroby dróg żółciowych i rozpuszcza kamienie zalegające w woreczku żółciowym ,
- leczy stany zapalne wytwarzając naturalne i bezpieczne dla układu odpornościowego antybiotyki,
- wytwarza interferon zwalczający wirusy,
- hamuje i leczy infekcje grzybicze – drożdżyca narządów płciowych, grzybica stóp,
- wpływa pozytywnie na stan skóry, włosów i paznokci,
- eliminuje stany zmęczenia i wyczerpania,
- łagodzi skutki stresu,
- pomaga walczyć z bezsennością,
- zwiększa libido,
- hamuje proces starzenia się komórek,
- przynosi ulgę w oparzeniach słonecznych (stosowany zewnętrznie).

Kefir może również pomóc wyeliminować niezdrowy wpływ spożywania złej jakości żywności, jaką czasem (rzadziej lub częściej, świadomie lub nieświadomie) dostarczamy swojemu organizmowi – myślę tu o nie tylko o „fast food-ach”, ale również o wysokoprzetworzonej żywności o niskich wartościach odżywczych oraz wysokim nasyceniu konserwantami i sztucznymi dodatkami barwiącymi, czy smakowymi. Przez regularne picie kefiru organizm staje się lepiej odżywiony i zrównoważony.

Jego doskonałe wartości odżywcze stanowią o leczniczych i zdrowotnych korzyściach dla ludzi w każdym stanie zdrowia – i chorych, i w okresie leczenia, czy rekonwalescencji, i profilaktycznie starających się zapobiegać różnorakim schorzeniom.


Przepisy

Domowy twaróg

Do produkcji domowego twarogu potrzebne są:

- garnek,
- sitko (bądź płótno),
- termometr (nie konieczny, ale wskazany),
- szklanka napoju z grzybka (najlepiej po 48 h hodowli),
- 1,5 litra mleka.
Ilość mleka i napoju z grzybka może być inna, ważne jest aby zachować między nimi proporcję 6:1. Najlepszy do produkcji twarogu jest mocny napój z grzybka, taki który "ściął" się pod działaniem grzybka.


1. Podgrzać mleko do 60 *C.
Dodać napoj z grzybka i lekko zamieszać. Poczekać, aż serwatka odzieli się od grudek twarogu.


2. Odcedzić twarog serwatki
Można to zrobić za pomocą sitka, ale najlepsze jest plotno. Sitko przepuszcza te najmniejsze grudki sera, a plotnie nie.

3. Twarog jest gotowy !
Można go przyprawić, dodać śmietany, szczypiorku i rozsmarować na kanapkach.



Kiedy twarog trudno oddziela się od serwatki można bardziej podgrzać mleko, bądź dodać więcej napoju z grzybka.



Sos Tzatziki 

Oto przepis na sos tzatziki z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Składniki:
- 300 ml mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego,
- 1 ogórek,
- 2 ząbki czosnku,
- pół pęczka koperku,
- 2 łyżki oliwy z oliwek,
- sól i pieprz do smaku.

Przygotowanie:

1. Ogórki obierz (możesz też usunąć gniazda nasienne, ale nie koniecznie).
2. Zetrzyj ogórek na tarce o dużych oczkach.
3. Czosnek obierz i rozgnieć.
4. Opłucz i posiekaj koperek.
5. Wszystkie skladniki połącz z napojem z grzybka, oliwą z oliwek i przyprawami.

Uwaga! Sos najlepiej smakuje schłodzony

Możesz jeszcze dodać (według uznania) sok z limetki lub cytryny, ocet, a oprócz koperku także miętę, bazylię lub natkę pietruszki.
 


Koktajl odchudzający

Oto przepis na koktajl odchudzający z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Składniki:
- szklanka mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego,
- pół łyżeczki cynamonu,
- poł łyżeczki imbiru,
- szczypta chili,
Składniki wymieszaj ze sobą.
Koktajl ma właściwości odchudzające i wzmacniające.

Chłodnik Tybetański

Oto przepis na chłodnik z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Składniki:
- 1 pęczek rzodkiewki,
- 1 mały ogórek zielony,
- świerzy koperek i szczypiorek do smaku,
- 2 szklanki mlecznego napoju z grzybka,
- sól do smaku.
Przygotowanie:

1. Ogórka i rzodkiewki drobno posiekaj lub zetrzyj na tarce.
2. Koperek i szczypiorek posiekaj.
3. Wymieszaj z roztrzepanym mlecznym napojem z grzybka i dodaj sól do smaku.
4. Podawaj np. do obiadu z młodymi ziemniaczkami.

Uwaga! Chłodnik najlepiej smakuje schłodzony

Sos uniwersalny

Oto przepis na uniwersalny sos z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego. Sos doskonale pasuje np. do sałatek czy do pieczonego mięsa.

Składniki:
- mleczny napój z grzybka tybetańskiego (ilość w zależności jak gęsty sos chcemy uzyskać),
- 6 ząbków czosnku,
- 1 łyżeczka octu,
- 1 ogórek,
- 1 jajko ugotowane na twardo,
- 2 łyżki majonezu,
- pieprz i sól.
Przygotowanie:

1. Do mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego dodajemy zmiażdżony czosnek i mieszamy.
2. Dodajemy drobno posiekane jajko oraz sól i pieprz do smaku, a następnie ocet i majonez
3. Siekamy drobno ogórek zielony na 15 minut przed dodaniem - żeby sos nie podszedł wodą.
4. Odstawiamy do lodówki na około 30 minut..

Uwaga! Sos im gęstszy tym lepszy


Sos do przekąsek

Oto przepis na sos pomidorowy do przekąsek z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Składniki:
- pół cebuli,
- 1 ząbek czosnku,
- sos tabasco do smaku,
- 300 ml mlecznego napoju z grzybka,
- 200 ml soku pomidorowego,
- sól i pieprz do smaku.

Przygotowanie:

1. Cebulę i czosnek posiekaj drobno.
2. Posiekany czosnek i cebulę zmiksuj z mlecznym napojem z grzybka i sokiem pomidorowym.
3. Dopraw sosem tabasko i dodaj sól oraz pieprz do smaku.
4. Podawaj z chipsami, frytkami itp.

Uwaga! Sos najlepiej smakuje schłodzony


Koktajl bananowy

Oto przepis na smaczny bananowy koktajl z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Składniki:
- 2 banany,
- 4 szklanki napoju z grzybka tybetańskiego,
- 4 łyżki miodu,
- szczypta gałki muszkatołowej lub cukru waniliowego,
- pół szklanki pokruszonego lodu.
Przygotowanie:
1. Banany obierz, zmiksuj razem z napojem z grzybka tybetańskiego, miodem oraz gałką muszkatołową lub cukrem waniliowym.
2. Wlej koktajl na pokruszony lód.
3. Wymieszaj i gotowe.



Chleb domowego wypieku

Oto przepis na domowy chleb z wykorzystaniem mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego. Chlebek jest naprawdę smaczny, a jego przygotowanie łącznie z pieczeniem zajmuje około 40 minut.

Składniki:
- 1/2 kg mąki z pełnego przemiału,
- łyżeczka soli,
- łyżeczka sody oczyszczonej,
- 400 ml mlecznego napoju z grzybka tybetańskiego.

Przygotowanie:
1. Składniki sypkie przesiej do miski.
2. Dodaj mleczny napój z grzybka tybetańskiego.
3. Ugnieć ciasto.
4. Wyrobione ciasto przełóż do formy keksówki i uformuj bochenek.
5. Piecz w temperaturze 200 stopni przez 30 minut (aż do uzyskania złotobrązowej skórki).


Źródła: