Pasożyty - wypowiedz Patologa Dr Alana MacDonalda

Na podstawie wypowiedzi Patologa Dr Alana MacDonalda

1. Zgrzytasz zębami w nocy ? .
Deficyt wapnia powoduje ten objaw , pasożyty powodują deficyt wapnia , poprzez blokowanie jego absorpcji.
2. Czy masz drgawki lub ataki epilepsji? Pasożyty w mózgu mogą dawać takie objawy.
3. Czy masz świąd odbytu który się nasila w nocy ?.
4. Czy masz krótki oddech , problemy z zaczerpnięciem oddechu?.
5. Czy masz problemy z wątroba , drogami żółciowymi ?
6. Czy masz chroniczna infekcje grzybami candida która nie odpowiada na leczenie?.
7. Czy masz odczucie czołgania , gryzienia pod skórą ?
8. Czy masz ubytki w kościach ?.
9. Czy masz biegunki i gorączki ?
10. Czy masz chroniczne zapalenie skóry , na dużych obszarach ?
11. Czy masz anemie i cierpisz na chroniczne zmęczenie ?
12. Czy miałeś wysypkę i swędzenie skóry a po miesiącu gorączkę, dreszcze , kaszel, drganie mięśni? np Schistomatosa
13. Czy masz szorstką skórę , problemy z wydaniem włosów ?
14. Czy masz biegunkę, gazy , wymioty, zmęczenie , utarte wagi, niska gorączkę przez kilka tygodni następnie problem znika i tak cyklicznie ?.
15. Czy masz chroniczny ból brzucha , osłabienie , utratę wagi , wymioty ?.
16. Czy masz problem z zatwardzeniami , anemią?
17. Czy cierpisz na konwulsje ? . Tasiemiec może produkować toksyny.

Jakie są objawy infekcji pasożytami układu nerwowego ?

Larwy nicieni w układzie nerwowym mogą uszkadzać tkanki i wytwarzać masy zwane ziarniniakami. Mogą również powodować zwłóknienie, blokady w mózgowych naczyniach krwionośnych lub zapalenie prowadzące do zapalenia opon mózgowych, miejscowe stany zapalne, osłabienia, niewyraźnego widzenia, grypy żołądkowej. W badaniu przeprowadzonym na pacjenci zarażonym nicieniami zgłaszali hiperaktywacje mikrogleju, gorączkę, wymioty, ból głowy i neuropatię. U tych pacjentów nicienie odzyskiwano z płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF). Podwyższone poziomy markerów stanu zapalnego naczyniowego czynnika wzrostu śródbłonka czynnika wzrostu hepatocytów i metaloproteinazy macierzy wykryto również w płynie mózgowo-rdzeniowym chorych zainfekowanych nicieniami mózgu . Badania pokazują, że nicienie mogą również manipulować odpowiedzią układu odpornościowego.

Jak długo trwa suplementacja ??

W przypadku programu, który działa i jest skuteczny, eliminacja większości pasożytów trwa od co najmniej 3 miesięcy do nawet 1 roku. Najważniejszym aspektem jest przerwanie cyklu reprodukcyjnego i zniszczenie jaj. Istnieje wiele protokołów oraz produktów dostępnych do eliminowania pasożytów. Większość chorych błędnie wierzy, że leki na receptę są silniejsze niż zioła przeciw-pasożytnicze. To nie jest prawda. Wiele ziół jest tak samo skuteczne, a w wielu przypadkach skuteczniejsze od rozwiązań konwencjonalnych.

Pasożyty układu nerwowego
W infekcjach pasożytami układu nerwowego stosujemy produkty przez okres 4-6 miesięcy.

Pasożyty układu trawiennego
W infekcjach pasożytami układu trawiennego przez okres od 2 do 4 miesięcy
Uwaga: Niski poziom kwasu chlorowodorowego w żołądku pozwala jajom pasożytów na dostanie się do systemu i znalezienie bezpiecznych miejsc do reprodukcji, aby mogły rosnąć w dorosłe osobniki. Kwas w żołądku zabijałby pasożyty.

ELEMENTY PRAWIDŁOWEGO PROGRAMU ELIMINACJI PASOŻYTÓW

Należy stosować formułę ziołową, która może gonić dorosłe i nowonarodzone stadia pasożytów. Ta formuła musi być w stanie wchłonąć się do krwi i układu limfatycznego i dotrzeć do wszystkich obszarów ciała. Formuła musi być nietoksyczna, aby osoba mogła być na niej przez 6 miesięcy , jeśli to konieczne. To wszystkie kryteria spełniają zioła.
Kwas chlorowodorowy i enzymy trawienne mogą być potrzebne, aby pomóc w przerwaniu cyklu pasożytów.
Potrzebne są środki do czyszczenia jelit. Te środki czyszczące muszą być w stanie fizycznie wypchnąć i absorbować mikroskopijne pasożyty i ich jaja z organizmu. Muszą również być w stanie wchłonąć toksyny pasożytów.

Zakażona osoba powinna powstrzymać się od jedzenia surowych ryb lub mięsa oraz odrobaczać zwierzęta domowe. Krótko mówiąc, musimy znaleźć i usunąć przyczynę problemu.
Przewlekłe zakażenie pasożytnicze może zostać wyeliminowane. Błąd popełniony przez lekarzy i pacjentów zakładał, że jeśli nie odejdą w ciągu kilku miesięcy, wszystko stracone i nie działa.
W rzeczywistości przewlekłe, ciężkie zarażenia pasożytami mogą zająć nam rok w celu wyeliminowania w zależności od rodzaju pasożyta.

Właśnie dlatego należy popierać naturalne podejście do eliminowania pasożytów, ponieważ farmaceutyki są po prostu zbyt toksyczne, aby je stosować przez okres niezbędny do wykonania pełnego cyklu .

Testy i wykrywanie pasożytów jest bardzo mylące. Standardowe badanie stolca może być bardzo niedokładne, jeśli próbka ma więcej niż 1 godzinę.Zabijania pasożytów wewnącz człowieka ,to mało ze nie skuteczne a i powoduje rozwój guzów mózgu , wątroby , białaczkę limfatyczna, guzów piersi , zawały , udary i uszkodzenie tkanki łącznej . Powoduje również choroby Autoimunileogiczne!!!
Bardziej skuteczna diagnoza to objawy, historia choroby.

Czy kleszcze przenoszą pasożyty ?.

W badaniach potwierdzono występowanie w kleszczach nicieni. Kleszcze są również zdolne do przenoszenia nicienia. Inne wektory, które mogą przenosić nicienie to komary, strzyżaki oraz muchy. Po zakażeniu żywiciela, dorosłe nicienie łączą się, a następnie uwalniają do krwi tysiące bardzo małych larw zwanych „mikrofilariami”. Mikrofilarie krążą po całym gospodarzu , mogą znaleźć się również układzie nerwowym oraz mózgu. Mikrofilarie ewoluują w larwy, które mogą egzystować u układ nerwowy i powodować szeroki zakres objawów.

Patolog Dr Alan MacDonald wykrył nicienie podczas autopsji tkanek mózgu pacjentów chorych na borelioze Lyme, stwardnienie rozsiane, demencje, glejaka mózgu oraz chorobę Alzheimera. Dr MacDonald wykazał również iż krętki borrelia ukrywają się we wnętrzu pasożytniczych nicieni, powodując przewlekłe choroby mózgu ,znalazł on trzy szczepy bakterii borrelia żyjących w pasożytniczych nicieniach, jajach nicieni oraz larwach tych pasożytów . MacDonald twierdzi, że zarówno nicienie jak i borrelia mogą powodować katastrofalne uszkodzenie mózgu.

Wektorem przenoszącym nicienie (Nematodes) może być kleszcz, komar oraz mucha.
Gdy już nicień zainfekuje gospodarza , uwalnia do układu krwionośnego tysiące larw zwanych mikrofilariami. Kiedy mikrofilarie dojrzewają do postaci larwy , uszkadzają mózg i powodują wiele objawów neurologicznych. Larwy nicieni mogą uszkodzić tkanki mózgu , powodować zwłóknienie, zatory w naczyniach krwionośnych mózgu, , miejscowe stany zapalne , osłabienie, zaburzenia widzenia. Nicienie manipulują układem immunologicznym w celu budowania przyjaznego dla siebie ekosystemu.U chorych zainfekowanych nicieniem diagnozuje się podwyższone poziomy markerów zapalnych takich jak czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), czynnik wzrostu hepatocytów (HGF) oraz metaloproteinazy macierzy 9 (MMP-9). Infekcja nicieniem może być mylona z objawami bartonella. Eliminowanie nicieni farmaceutykami oraz ziołami może prowadzić do silnej reakcji Herxheimera. U chorych na stwardnienie rozsiane reakcja herxaimera może być szczególnie groźna. Źródłem reakcji herxaimera nie jest jednak sam nicien lecz Wolbachia , symbiotyczna bakteria żyjąca w nicieniu. Wolbachia należy do Alfaproteobakterii podobnie jak Bartonella, Brucella , Rickettsia oraz Anaplasma. Gdy nicienie są zabijane przez leki ,zioła lub fale elektro magnetyczne przeciwpasożytnicze, Wolbachia nie mogąc przeżyć bez swojego żywiciela ginie, uwalniając swoje endotoksyny. Endotoksyny Wolbachia stymulują cytokiny prozapalne IL-6, TNF-alfa,IL-1beta,IL-12 powodując silny stan zapalny. Dodatkowo Wolbachia żyjąc w nicieniu inicjuje procesy prozoaplne , aktywuje cytokine IL-8( jeden z najsilniej działających na neutrofile czynników chemotaktycznych) oraz hamuje apoptozę neutrofili. Wysoki poziom neutrofili może wskazywać na jej obecność. Należy podkreślić iż Wolbachia steruje dodatkowo procesami życiowymi nicieni , neutralizowanie białka powierzchniowego tej bakterii może zakłócić cykl replikacyjny oraz być jedną ze strategii eliminowania nicieni. Kluczowe również jest hamowanie samej cytokiny IL-8 która inicjuje stany zapalne.

Wolbachia , Źródło: medicineworld . org

Reasumując nicienie same w sobie są w stanie powodować uszkodzenia mózgu , symbiotyczna bakteria Wolbachia inicjuje dodatkowe stany zapalne oraz reakcje herx ,nicień jest również swego rodzaju biofilmem dla krętka borrelia. Aby skutecznie eliminować nicienie z układu nerwowego oraz mózgu konieczna jest kombinacja ziół, które wyeliminują zarówno larwy jak i mikrofilarie , zneutralizują bakterie Wolbachia oraz zredukują poziom cytokiny prozapalnej IL-8. Eliminowanie niecni pokrywa się w pewnym stopniu z neutralizowaniem bartonella.

Olejek złodziei - lepszy od antybiotyków

Olejki eteryczne zapobiegające chorobom, nawet tym śmiertelnym? Tak…

Wiele testów laboratoryjnych wykazało, że cala gama  substancji zawartych w olejkach eterycznych  skutecznie działa przeciw drobnoustrojom oraz posiada właściwości terapeutyczne. W niektórych przypadkach, niektóre z tych substancji nawet bardziej sprawdzają się w niszczeniu bakterii niż klasyczne antybiotyki.

Jedną z takich mieszanek olejków jest olejek złodziei.

Olejek złodziei jest prawdziwym pogromcą bakterii. Jest w stanie zniszczyć ponad 90% wszystkich bakterii chorobotwórczych w powietrzu. Do tego jest prosty w przygotowaniu.

Olejek złodziei: skąd się pojawił

W 1413 roku epidemia dżumy z pustoszyła Francję. Czterech złodziei korzystając z nadarzającej sytuacji na wzbogacenie się, okradali chorych i zmarłych z kosztowności. W pewnym momencie mężczyźni zostali schwytani. Królewski sąd groził, że spali ich żywcem, jeżeli nie wyjawią sekretu, dlaczego nigdy się nie zarazili, a przecież dotykali chorych. Złodzieje przyznali się, że wcześniej pracowali jako handlarze perfum i egzotycznych przypraw. W związku z epidemią w kraju ustał handel i mężczyźni musieli szukać nowego sposobu na utrzymanie się. Korzystając ze swojej wiedzy na temat leczniczych przypraw, stworzyli recepturę niezwykłego olejku eterycznego.

Wystarczyło nałożyć olejek na dłonie, stopy, skronie, uszy i wokół ust, by chronił przed  infekcją. Jak tylko złodziei podzielili się przepisem, zostali powieszeni za dokonywane kradzieże. Natomiast lekarze Francji korzystali z niezwykłej mieszanki, by leczyć ofiary czarnej śmierci. Na twarz zakładali maskę przypominającą dziob, który był wypchany szmatami nasączonymi olejkiem złodziei.

Napar z igieł sosny – naturalny sposób na kaszel, przeziębienie i nie tylko

No dobra, przyznaję – kiedy w sezonie jesienno-zimowym widzę, jak ludzie opróżniają półki aptek z kolejnych suplementów na przeziębienie, mam ochotę krzyknąć: "Hej, czekajcie! Skuteczny środek rośnie przecież tuż za rogiem!" Serio. Napar z igieł sosny to jeden z tych zapomnianych skarbów medycyny naturalnej, po który sięgali już nasi przodkowie – i nie bez powodu. Czy warto do niego wrócić? Lecimy z tym!

Czym właściwie są igły sosny i dlaczego warto po nie sięgać?

Zacznijmy od podstaw. Igły sosny – w ziołolecznictwie znane jako gemma pini – to młode pędy sosny zwyczajnej i innych drzew iglastych. Najbardziej wartościowe są te zbierane wiosną, kiedy są miękkie, soczyste i pełne mocy. A w tej mocy tkwi cała magia!

Wyobraź sobie taki naturalny koktajl zdrowia: witamina C w ilościach, które zawstydzają cytrusy, olejki eteryczne (głównie pinen i limonen) odpowiedzialne za ten orzeźwiający, leśny aromat, plus flawonoidy, garbniki, sole mineralne i fitoestrogeny. To właśnie ta mieszanka sprawia, że napar z igieł sosny działa jak małe cuda.

Nie jest to zresztą żadne nowoczesne odkrycie! Starożytni Grecy i Rzymianie wiedzieli swoje, w Chinach i Japonii sosnowe napary były częścią tradycyjnej medycyny, a indianie w Ameryce Północnej pili je, żeby nie dostać szkorbutu i przetrwać zimę. Historia mówi sama za siebie, prawda?

Kiedy napar z igieł sosny naprawdę działa? Zastosowanie i właściwości

A teraz konkretnie: kiedy warto sięgnąć po ten leśny eliksir?

Wsparcie układu oddechowego – twój naturalny sojusznik w walce z kaszlem

Te olejki eteryczne, o których wspominałem? One działają wykrztuśnie i przeciwzapalnie. Napar łagodzi kaszel, zmniejsza przekrwienie w nosie, ułatwia odkrztuszanie tej całej nieprzyjemnej wydzieliny. Działa kojąco na gardło i pomaga w infekcjach górnych dróg oddechowych.

Zamiast kolejnego syntetycznego syropu, który maskuje objawy, masz naturalną pomoc, która wspiera Twój organizm w zdrowiu.

Wzmocnienie odporności – witamina C prosto z lasu

Wiesz, ile witaminy C ma cytryna? Teraz zapomnij o cytrynie. Igły sosny biją ją na głowę! Ta naturalna dawka wspomaga układ immunologiczny w walce z infekcjami. Regularne popijanie naparu, zwłaszcza gdy jesień i zima dudnią w drzwi, może pomóc Twojemu organizmowi szybciej poradzić sobie z przeziębieniem czy grypą.

Działanie antyoksydacyjne i energetyzujące – bo zmęczenie to nie opcja

Flawonoidy i inne antyoksydanty w igłach sosny to Twoja naturalna broń przeciwko wolnym rodnikom, które przyspieszają starzenie się komórek. Regularne picie naparu może pozytywnie wpłynąć na wygląd Twojej skóry i spowolnić jej starzenie. A olejki eteryczne? One dodają energii, zmniejszają uczucie zmęczenia i poprawiają koncentrację. To jak kawa, tyle że bez trzęsienia rąk i z bonusem zdrowotnym!

Inne zastosowania – bo to nie wszystko!

Napar działa też rozkurczowo (świetne dla Pań z bolesnymi miesiączkami), stosowany zewnętrznie pomaga w łuszczycy, ma właściwości przeciwbakteryjne i może wspierać krążenie krwi. Kąpiele z dodatkiem sosnowego naparu łagodzą bóle mięśni i stawów – sprawdzam to na własnych pacjentach od lat. Działa!

Zbieranie i suszenie igieł sosny – praktyczny poradnik

Możesz kupić igły sosny w dobrym sklepie zielarskim, ale czemu nie zebrać ich samodzielnie? To prosty sposób na zaopatrzenie się w naturalny surowiec za darmo – i jeszcze masz pretekst do wycieczki do lasu.

Kiedy i gdzie zbierać igły?

Najlepszy moment? Przełom kwietnia i maja, gdy młode pędy są miękkie, zielone i pachną lasem jak szalone. Wiosenne igły to prawdziwa bomba witaminowa i olejkowa. Możesz zbierać też latem, choć wtedy są nieco twardsze.

Ale uwaga – kilka zasad bezpieczeństwa:

• Wybieraj sosny rosnące z dala od ruchliwych dróg i zakładów przemysłowych
• Unikaj miejsc, gdzie mogły być stosowane pestycydy
• Sprawdź, czy dany gatunek sosny nie jest objęty ochroną (np. sosna limba ma ochronę częściową)
• Unikaj zbierania na chronionych obszarach leśnych – możesz dostać mandat, a tego nikt nie chce

Do naparu nadają się igły sosny zwyczajnej, świerka czy jodły. Każdy gatunek da nieco inny smak – warto eksperymentować!

Jak wysuszyć igły w domu?

Świeże igły możesz wykorzystać od razu, ale większość pewnie zechcesz wysuszyć na zapas. Po powrocie z lasu oczyść je, rozłóż na bawełnianym lub lnianym ręczniku i ułóż w ciepłym, przewiewnym miejscu. W słoneczne dni możesz suszyć na dworze.

Potrzebujesz szybko? Piekarnik to Twój przyjaciel. Nastaw 50°C, rozłóż igły na blaszce z papierem do pieczenia i co jakiś czas sprawdzaj. Około 1-2 godzin i gotowe.

Przechowywanie suszonych igieł

Gdy igły będą suche, możesz je pokruszyć lub zostawić w całości. Przechowuj w szczelnym szklanym pojemniku albo lnianym woreczku, w suchym i ciemnym miejscu. Dobrze wysuszone igły zachowają swoją moc przez kilka miesięcy.

Kąpiel z igieł sosny – relaks i terapia w jednym

Teraz coś, czego nie przeczytasz w każdym artykule o naparze sosnowym. Kąpiel! Serio, sosnowa kąpiel to relaks dla ciała i umysłu, a jednocześnie naturalna terapia.

Weź kilka zielonych gałązek sosny, rozdrobnij, zalej 1,5 litra wody i gotuj około 10 minut. Odcedź i wlej do wanny. Możesz też wykorzystać większą porcję naparu przygotowanego z suszonych igieł.

Co Ci da taka kąpiel?

• Kojąco działa na skórę, łagodzi stany zapalne
• Pomaga w leczeniu grzybicy i łuszczycy
• Uśmierza bóle mięśni i stawów po treningu
• Olejki eteryczne działają jak naturalna inhalacja – oczyszczają drogi oddechowe
• Uspokaja układ nerwowy, redukuje stres, ułatwia zasypianie

Optymalna temperatura? Około 37-38°C. Czas trwania? 15-20 minut spokoju. Po ciężkim dniu to naprawdę robi różnicę.

Jak przygotować napar z igieł sosny? Sprawdzone przepisy

Dobra, przechodzimy do sedna – jak to wszystko ugotować, żeby działało?

Napar klasyczny (wg dr Różańskiego)

To podstawowy i najbardziej skuteczny sposób. Weź 4 łyżki świeżych lub suszonych igieł sosny i zalej je 2 szklankami (około 400 ml) wrzącej wody lub gorącego mleka. Przykryj i odstaw do zaparzenia na 30 minut. Po tym czasie przecedź przez gęste sitko.

Jak pić? 4-6 razy dziennie po 150-200 ml (dorośli) lub 100-150 ml (dzieci powyżej 7. roku życia). Możesz przygotować większą porcję i trzymać w lodówce do 4 dni.

Wariant z mlekiem ma łagodniejszy smak – polecam, jeśli intensywny, drzewny aromat nie jest Twoją ulubioną nutą.

Odwar z igieł sosny – mocniejsza wersja dla wymagających

Odwar to wersja hardcore przygotowywana przez gotowanie. Weź 3-4 łyżki igieł, zalej 2 szklankami zimnej wody, doprowadź do wrzenia i gotuj na małym ogniu około 5 minut. Zdejmij z ognia i parz kolejne 20 minut. Przecedź.

Odwar zawiera więcej substancji aktywnych, więc działa intensywniej. Polecam przy uporczywym kaszlu i silniejszych infekcjach.

Nalewka i intrakt sosnowy – długoterminowa inwestycja w zdrowie

Chcesz mieć sosnowy specyfik na dłużej? Sięgnij po alkohol. Młode pędy i igły sosny zalej 40-60% alkoholem w proporcji 1:3 (np. szklanka igieł na 500 ml wódki lub wina). Odstaw w ciemne miejsce na 2-3 tygodnie, co kilka dni wstrząsając słoikiem. Po tym czasie odcedź.

Dawkowanie? Po 1 łyżeczce 2-3 razy dziennie, rozcieńczonej w wodzie lub herbacie. Świetny sposób na wzmocnienie odporności w sezonie jesienno-zimowym.

Dodatki smakowe, które odmienią Twój napar

Nie każdemu smakuje czysty napar sosnowy – i to jest w porządku! Możesz go łatwo wzbogacić. Świetnie łączy się z miodem, cytryną, imbirem czy cynamonem. Spróbuj też świeżego rozmarynu lub korzenia lukrecji.

Wiesz co jest fajne? Połączenie naparu sosnowego z herbatą – zieloną, czarną, czerwoną, białą. Przygotuj mocniejszy napar z igieł (4 łyżki na 2 szklanki), zaparz ulubioną herbatę i połącz w proporcji 1:1. Aromatyczny, dwuwarstwowy napój o podwójnej mocy!

Przeciwwskazania i środki ostrożności – kto powinien uważać?

Teraz poważnie. Mimo wszystkich korzyści napar z igieł sosny nie jest dla każdego. Zawarte w igłach olejki eteryczne działają silnie i w niektórych przypadkach mogą zaszkodzić.

Ciąża i karmienie piersią: Kobiety w ciąży i karmiące – zdecydowanie NIE. Olejki eteryczne mogą wpływać na przebieg ciąży i przechodzić do mleka matki. To nie jest bezpieczne dla malucha.

Dzieci: Nie podawaj naparu dzieciom poniżej 7. roku życia bez konsultacji z lekarzem. Młodszy organizm może źle zareagować na intensywne działanie olejków.

Alergie: Uczuleni na sosnę, inne drzewa iglaste lub ich pyłki – trzymajcie się z daleka. Jeśli masz historię alergii na zioła, wprowadzaj napar ostrożnie, od małych ilości.

Interakcje z lekami: Przyjmujesz na stałe leki? Pogadaj z lekarzem przed rozpoczęciem regularnego picia naparu. W niektórych przypadkach mogą wystąpić nieprzyjemne interakcje.

I jeszcze jedno – nawet jeśli nie należysz do grupy ryzyka, zachowaj umiar. Nie pij więcej niż 3-4 kubki dziennie. Unikaj picia na pusty żołądek zaraz po przebudzeniu – może wywołać mdłości, zawroty głowy czy dyskomfort w żołądku. Najlepiej pij między posiłkami lub po jedzeniu.

---

Napar z igieł sosny to prosty, naturalny sposób na wsparcie zdrowia w sezonie infekcji. Bogaty w witaminy, minerały i olejki eteryczne, pomaga organizmowi walczyć z przeziębieniem, wzmacnia odporność i dodaje energii. Przygotowanie jest dziecinnie proste, a efekty mogą Cię mile zaskoczyć.

Warto sięgnąć po ten zapomniany skarb medycyny naturalnej – oczywiście z głową i świadomością przeciwwskazań. Bo zdrowie to nie tylko lekarstwa z apteki. Czasem wystarczy wybrać się do lasu i zebrać to, co natura ma nam do zaoferowania. PrzecieŜ zasługujesz na naturalne wsparcie dla swojego organizmu, prawda?

System NISHI w leczeniu nowotworów

Katsuzo Nishi (1884–1959) stworzył system terapeutycznych ćwiczeń zdrowotnych i zdrowego odżywiania (Nishi Health System).

Po raz pierwszy opublikował swoją metodę poprawy zdrowia w 1927 roku, w której opisał ćwiczenia oddechowe i sprawnościowe kręgosłupa.

Ze względu na potwierdzoną skuteczność w leczeniu nowotworów metoda została sklasyfikowana jako „Przeciwrakowy system Nishi”.

System przeciwrakowy obejmuje ćwiczenia zdrowotne i zalecenia:

Spać tylko na twardej poduszce i twardym materacu.

Ćwiczenie – „rybka” na usunięcie wad kręgosłupa

Ćwiczenie – „karaluch” na krążenie w kończynach

Ćwiczenie – łączenie dłoni i nóg na równowagę energetyczną

Ćwiczenie regenerujące kręgi szyjne i oddychanie – korygują pracę mięśni, nerwów, wewnętrznych organów i naczyń krwionośnych.

Uzdrawianie naturalnym pokarmem

Cudowne zboże - Orkisz

Orkisz (łac. Triticum spelta), jeden z trzech produktów w stu procentach przyswajalnych przez ludzki organizm, zawiera najwięcej energii życia, viriditas. [ang. Spelt]. To prastare zboże zachowało swoją pierwotną formę, ponieważ, w odróżnieniu od innych, nie poddaje się modyfikacjom genetycznym. W ich wyniku traci swoje cenne właściwości i po prostu przestaje być orkiszem. Orkisz uprawiany był w starożytnym Egipcie, Azji i Europie. W XIX w. został wyparty przez coraz intensywniej uprawianą, wydajniejszą pszenicę. Dzięki ponownemu odkryciu nauk Hildegardy do łask wróciło również to chwalone przez nią zboże. Orkisz jest w medycynie Hildegardy najważniejszym środkiem odżywczym i zarazem leczniczym. Święta pisze o nim tak: 

„jest najlepszym ze wszystkich zbóż. Ogrzewa, odżywia, wzmacnia i jest łagodniejszy od innych ziaren. Daje człowiekowi mocne mięśnie i zdrową krew, szczęśliwy umysł i pogodną duszę. Wspomaga ukrwienie, działa natłuszczająco i łagodniej, niż wszystkie inne ziarna zbóż. Orkisz pozwala rosnąć mięśniom, troszczy się o prawidłowe wytwarzanie krwi oraz o dobre samopoczucie.”

Św. Hildegarda, która żyła w latach 1098-1179  jest autorką cennych dzieł z zakresu przyrody, teologii i medycyny. Przypisywano jej dar uzdrawiania, a także przepowiadania przyszłości. Zajmowała się przyrodolecznictwem (chorobę traktowała jako skutek zakłócenia równowagi między ciałem, duszą i duchem).

Do najważniejszych, należą dzieła z lat 1141-74, w których Hildegarda spisała swe wizje i objawienia: Scito vias Domini (= Scivias, apokaliptyczne, przedstawia całą historię zbawienia), Liber vitae meritorum (historia świata będąca kroniką walki między siłami dobra i zła), Liber divinorum operum simplicis hominis (podejmuje zagadnienia antropologiczne i kosmologiczne, koncentrując się na związku człowieka z kosmosem oraz przyszłych dziejach Kościoła, w tym koniec świata). Dzieła z zakresu medycyny i nauk ścisłych obejmują: Liber subtilitatum diversarum naturarum creaturarum (podstawy farmakologii i medycyny naturalnej z opisami rodzimej flory i fauny) oraz Causae et curae (zarys patologii i terapii).